Made by: 10Webdesign
Update: 30-01-2011

KaapverdiŽ - Sal 2010

Maandag 28 juni 2010

Ondanks de harde wind hebben we een goede vlucht en bij aankomst op Sal staat er al een taxichauffeur ons op te wachten die ons naar het hotel zal brengen. Sal is niet een echt enerverende omgeving om doorheen te rijden. Het is zo plat als een pannenkoek en erg dor en zanderig. Ze hebben hier wel 2 baans asfaltwegen. We worden afgeleverd bij het Sobrado hotel in Santa Maria. Santa Maria is een stadje met alleen maar appartementencomplexen en resorts in allerlei stadia van aanbouw. De straten zijn niet overal het je van het, en aan de buitenkant van deze gribus ligt ons niet echt chique hotel.

We laten onze koffers achter in de kamer en gaan op zoek naar de Simile, de catamaran van Robin die hier in de haven ergens moet liggen. De vrouw bij de receptie wijst ons de weg naar de haven. Onderweg komen we een eetgelegenheid tegen waar we na wat babylonische spraakverwarring uiteindelijk een broodje kunnen bestellen. Het lijkt erop dat de broodjes nog bij een bakker gehaald moeten worden, zolang als het duurt. De broodjes smaken uiteindelijk wel goed en we gaan verder op weg. We lopen hier duidelijk door niet toeristisch gebied, maar door de straten van de plaatselijke bewoners. Stoffig, rommelig met armoedige huizen. We besluiten toch maar ergens af te slaan in de hoop dat we bij het water uitkomen. Uiteindelijk komen we inderdaad uit bij het strand, en heel toevallig zien we gelijk de Simile voor ons liggen.

We bellen Robin om te zeggen dat we op het strand tegenover zijn boot staan en hij komt meteen naar ons toe vanuit zijn woning die hier vlakbij ligt. We kletsen in de strandtent zo'n 1,5 - 2 uur bij onder het genot van een koud drankje en we spreken om half 8 de volgende ochtend af. We gaan mee met nog een ander stel die een vistocht had geboekt. We gaan op zoek naar de bewuste steiger waar we de volgende ochtend op moeten stappen zodat we dat niet 's-morgens vroeg hoeven te gaan zoeken. We worden nog aangeklampt door een verkoper die ons een verhaal vertelt dat hij vandaag vader is geworden en dat we daarom een ketting krijgen maar ook in zijn winkel moet komen kijken. Het is natuurlijk een verhaaltje om ons binnen te lokken en er volgt nog meer onzin in onze ogen. Uiteindelijk kopen we nog een Afrikaans kleed waar heel wat geld blijkt af te krijgen als je niet gelijk toehapt. Verder lopen we maar hard voorbij de winkeltjes en zorgen we wel dat we niet nog ergens naar binnen moeten.

Daarna nemen we nog een duik in de zee wat eerst toch wat fris bleek, maar eenmaal erin toch wel erg prettig. Er stonden flinke golven en eenmaal op het droge bleek dat we van top tot teen onder het zand zaten. Op het strand werden we door de harde wind bijna gezandstraald. Terug bij ons hotel bleek het nog niet gemakkelijk al het zand kwijt te raken. 's-Avonds eten we bij een restaurantje wat ons aanbevolen was door de Schotse dame die in het Tourist Info hokje bij het strand zat. We eten hier prima voor maar weinig geld en in het donker lopen we terug naar ons hotel. 's-Avonds krijgen we nog bezoek van een soort grote kakkerlak, die de fout maakte om onder onze schoenen te gaan zitten.



Dinsdag 29 juni 2010

Om half 7 staan we naast ons bed deze morgen en om 7 uur kunnen we ontbijten (dit hadden we geregeld met de man achter de balie). Normaal gesproken is er ontbijt van 8 tot 10 uur. We zitten weer als enige aan het ontbijt en volgens ons idee zitten er hooguit nog 2 of 3 mensen in dit hotel. Het is ook laagseizoen in juni. Het hoogseizoen is hier in december/januari. Om stipt half 8 staan we op de pier en komt de Simile al aanvaren. Er komt ook een Vlaamse moeder met haar volwassen zoon die ook vandaag meegaan om te vissen. Robin komt ons ophalen met een klein rubberbootje. Op de catamaran ontbijten we Barbare en zijn 1,5 jaar oude zoontje Leo (die sprekend op Robin lijkt). Het is deze dag bewolkt en het waait stevig wat redelijk grote golven oplevert.

Als we een stukje op weg zijn gaan de hengels achter de boot voor "trawling". Op de boot is de oude hond van Barbara. De hond die in 2006 nog een puppy was, is nu bij mensen op de Azoren. Het was een flinke hond geworden en maakte alles kapot aan boord. De Belgen blijken al heel de wereld over te hebben gereisd en we hebben leuke gesprekken. De kleine Leo vermaakt zich eerst prima alleen maar hangt daarna veel aan zijn moeder. We varen een stuk langs de kust en hebben flinke golven die over de voorkant van het schip heenslaan. Niet zo'n rustig zeiltochtje als op de Azoren. De kust is hier ook niet echt spectaculair, alleen maar zandstrand en allemaal resorts in aanbouw. We hebben 2 keer iets aan de vislijnen maar raken beide keren de vissen weer kwijt. Om half 2 zijn we weer bij de pier in Santa Maria en is er helaas geen vis meer gevangen.

We hebben inmiddels wel aardig trek gekregen en besluiten naar hetzelfde restaurantje te gaan van de avond ervoor en bestellen een sandwich met iets te drinken. Dat gaat er goed in en dat maar voor Ä 3,50. Terug naar het hotel om onze badkleding weer aan te trekken en te gaan wandelen langs het strand. De lucht is inmiddels helemaal dicht getrokken en met een windje is het hier nu zelfs aangenaam. Bij een verlaten bar van een resort drinkt Reinier een koffie en geniet Leontine van een ijsje. De strandstoelen onder de rietenparasols zijn hier zo goed als verlaten. We lopen een eind langs de branding en komen op een gegeven moment bij het surfstrand. Vergeleken bij het hoogseizoen zijn de golven nu niet echt groot hebben we begrepen. Er zijn wel wat mensen aan het surfen. Na zo'n 1,5 uur lopen keren we terug en vlakbij de pier neemt Reinier nog een laatste duik.

's-Avonds eten we voor de laatste keer bij Luchonet D'Angela en nemen nog een keer vis. Dit is hier altijd voortreffelijk. We krijgen nog een hondje aan onze tafel die ons met smekende oogjes aankijkt of we alsjeblieft iets te eten voor hem hebben. We eten buiten en zien hier vooral de lokale bevolking op straat. We lopen nog even door de toeristenstraatjes met de winkels en kopen van ons laatste geld een boek over KaapverdiŽ en gaan dan terug naar het hotel. We pakken onze koffers in en vermaken ons van 9 tot half 11 door te kletsen met de jongen achter de receptie, die werkelijk niets te doen heeft. Om half 11 rijdt de taxi voor en 20 minuten later zijn we weer op het vliegveld. We kunnen gelijk inchecken en moeten nog een formulier invullen om hier ook weer weg te mogen. Om 23.50 uur gaan we door de paspoortcontrole waar we een stempel krijgen dat we het land weer hebben verlaten. In het volgende vertrek moeten we wederom wachten. Dan nog een keer een handbagagecontrole en dan weer wachten. Dan weer met de bus naar ons vliegtuig en om 01:05 uur vliegen we weer weg van de eilanden. We krijgen meteen nog een maaltijd aangeboden waar we geen gebruik van maken, we proberen maar eens te slapen.



Woensdag 30 juni 2010

Het slapen in het vliegtuig lukt ons niet echt door een jengelend kind op de rij achter ons. Om 6.55 uur landen we in Lissabon en we worden onderaan de vliegtuigtrap opgewacht omdat we een zeer korte overstaptijd hebben. Met een apart busje worden we ergens bij een deur afgezet waar we in een rij aansluiten voor weer een bagagecontrole. We zien de tijd voortgaan en waar eerst 2 scanners worden gebruikt, gaan ze tegen de tijd dat wij aan de beurt zijn over op 1 scanner. Inmiddels is het bijna 7.15 uur onze boardingtime. Dan nog een paspoortcontrole die helemaal niet opschiet, we wijken uit naar een electronische controle. Dan weer naar de volgende balie waar we ingedeeld worden in een bus om weer naar een vliegtuig te rijden. Uiteindelijk zitten we dan in ons laatste vliegtuig van deze reis en landen we om 10 voor 12 op Schiphol. We krijgen nog wel een bagagecontrole, maar aangezien we niets te verbergen hebben is dat ook weer snel achter de rug en kunnen we onze auto ophalen en naar huis.